Συνέντευξη στην Κυριακάτικη εφημερίδα Kontra 2/10/26

1) Προοιωνίζεται ένας πολύ σκληρός χειμώνας για νοικοκυριά και επιχειρήσεις λόγω της ακρίβειας και των αυξημένων τιμών των καυσίμων και της ενέργειας. Τι απαντάτε στον κόσμο που πιέζεται συνεχώς και δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα;


Κατανοώ απολύτως την αγωνία των πολιτών. Η ακρίβεια και ιδιαίτερα το κόστος της ενέργειας και των καυσίμων είναι ένα πραγματικό πρόβλημα που δεν μπορεί κανείς να υποτιμήσει. Ταυτόχρονα, όμως, πρέπει να βλέπουμε τη συνολική εικόνα και κυρίως τις παρεμβάσεις που έχουν γίνει για να ενισχυθεί το διαθέσιμο εισόδημα.

Η κυβέρνηση έχει επιλέξει έναν δρόμο σταθερής ενίσχυσης των εισοδημάτων, παράλληλα με τη μείωση φορολογικών επιβαρύνσεων και στοχευμένες παρεμβάσεις για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Στη φετινή ΔΕΘ παρουσιάστηκε ένα νέο πακέτο μέτρων που αποσκοπεί ακριβώς στη στήριξη της μέσης ελληνικής οικογένειας απέναντι στις πιέσεις του κόστους ζωής.

Δεν ισχυρίζομαι ότι τα προβλήματα εξαφανίστηκαν. Θα ήταν λάθος να το πούμε. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η οικονομική πολιτική δεν μένει στα επιδόματα έκτακτης ανάγκης. Προχωρά σε μόνιμες παρεμβάσεις, με αυξήσεις μισθών, μειώσεις φόρων και ενίσχυση της απασχόλησης.

Και βέβαια, η προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί. Ο πολίτης δεν ενδιαφέρεται μόνο για τους δείκτες της οικονομίας, αλλά για το πόσα χρήματα μένουν στην τσέπη του στο τέλος του μήνα. Εκεί πρέπει να κρίνεται κάθε κυβερνητική πολιτική.

2) Σας ανησυχεί πως ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να πάρει ένα κρίσιμο και σημαντικό κομμάτι ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας;


Η Νέα Δημοκρατία είναι ένα μεγάλο, πολυσυλλεκτικό κόμμα, με ιστορική διαδρομή και διαφορετικές πολιτικές ευαισθησίες που συνυπάρχουν μέσα της. Είναι αυτονόητο ότι κάθε πολιτική εξέλιξη μπορεί να δημιουργεί συζητήσεις και προβληματισμούς.

Ο Αντώνης Σαμαράς έχει τη δική του ιστορική διαδρομή και έχει διατυπώσει δημόσια τις προτάσεις του για το επόμενο πολιτικό βήμα.

Δεν θα μπω, όμως, στη λογική της εκλογικής αριθμητικής, ούτε σε προβλέψεις για το τι θα πράξει κάθε ψηφοφόρος. Αυτό που πιστεύω είναι ότι η απάντηση της Νέας Δημοκρατίας πρέπει να είναι πολιτική και όχι φοβική: να συνεχίσει να κυβερνά με σχέδιο, να ακούει την κοινωνία και να δίνει λύσεις στα προβλήματα των πολιτών.

Η κυβέρνηση έχει μπροστά της μια καθαρή ατζέντα: οικονομία, εισοδήματα, μεταρρυθμίσεις, ασφάλεια, υγεία, παιδεία και περιφερειακή ανάπτυξη. Εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε.

3) Υπάρχουν τάσεις αλαζονείας σε κυβερνητικά στελέχη, όπως ανέφερε σε συνέντευξή της η Ντόρα Μπακογιάννη;


Η παρατήρηση της Ντόρας Μπακογιάννη είναι μια πολιτική επισήμανση που ασφαλώς πρέπει να ακούγεται. Η ίδια μίλησε για φαινόμενα αλαζονείας σε ορισμένους υπουργούς, χωρίς να κατονομάσει πρόσωπα.

Η δική μου άποψη είναι ότι κανένα κυβερνητικό στέλεχος δεν πρέπει να θεωρεί την κυβερνητική θέση προνόμιο. Η εξουσία είναι ευθύνη και η επαφή με την κοινωνία είναι απαραίτητη. Όσο μεγαλύτερη είναι η ευθύνη που αναλαμβάνει κάποιος, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι και η σεμνότητα με την οποία την ασκεί.

Από εκεί και πέρα, δεν θα γενίκευα. Η κυβέρνηση έχει σημαντικό έργο μπροστά της και πολλά στελέχη εργάζονται καθημερινά για να αντιμετωπίσουν δύσκολα προβλήματα. Η κριτική είναι χρήσιμη όταν οδηγεί σε διορθώσεις και καλύτερη λειτουργία της κυβέρνησης. Και η ίδια η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι μπορεί να ακούει την κοινωνία και να διορθώνει αδυναμίες.

Το ζητούμενο τελικά είναι ένα: λιγότερα λόγια, περισσότερη δουλειά και μετρήσιμο αποτέλεσμα.

4) Πολλοί σας κατηγορούν για την πολιτική των επιδομάτων που εφαρμόζετε. Εκτιμάτε ότι είναι καλύτερη λύση τα επιδόματα από μεγαλύτερους μισθούς;

Δεν υπάρχει δίλημμα «επιδόματα ή μισθοί». Μια σοβαρή κοινωνική πολιτική πρέπει να κάνει και τα δύο: να στηρίζει άμεσα εκείνους που αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσκολίες, αλλά ταυτόχρονα να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για υψηλότερα εισοδήματα από την εργασία.

Η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι η αύξηση των μισθών αποτελεί βασική της προτεραιότητα. Από την 1η Απριλίου 2026 ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε από τα 880 στα 920 ευρώ. Πρόκειται για την έκτη συνεχόμενη αύξηση, ενώ από το 2019 η σωρευτική αύξηση φτάνει τα 270 ευρώ τον μήνα.

Παράλληλα, η πολιτική για το διαθέσιμο εισόδημα δεν περιορίζεται στον κατώτατο μισθό. Περιλαμβάνει φορολογικές ελαφρύνσεις, μειώσεις επιβαρύνσεων και μέτρα στήριξης συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων. Η κυβέρνηση έχει μάλιστα θέσει ως στόχο ο κατώτατος μισθός να φτάσει τα 1.000 ευρώ έως το 2028.

Τα επιδόματα, λοιπόν, δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μόνιμη λύση ούτε ως υποκατάστατο του μισθού. Είναι ένα εργαλείο κοινωνικής προστασίας για εκείνον που έχει ανάγκη. Η πραγματική επιτυχία, όμως, είναι να έχουμε μια οικονομία που δημιουργεί θέσεις εργασίας, αυξάνει τους μισθούς και επιτρέπει στον εργαζόμενο να ζει αξιοπρεπώς από το εισόδημά του.

Αυτός είναι ο στόχος της κυβερνητικής πολιτικής: όχι μια κοινωνία που εξαρτάται από επιδόματα, αλλά μια οικονομία με περισσότερες ευκαιρίες, υψηλότερα εισοδήματα και ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος που βρίσκεται δίπλα σε όσους πραγματικά το χρειάζονται.